เป็นอะไรอย่างที่เคยเป็น มันที่เริ่มเสีย ห่างจากวันที่เริ่มรู้ ทุกอย่างไม่ที่คิดที่เราคิด

มันเปลื่อนไปหมด เริ่มทนไม่ได้แล้วก็วนกลับมา คิดไปคิดมา เห็นสิ่งที่เหมือนกับเรา

มันชอบกลชอบกล อยากจะทำให้มันหายไป อะไรคือะไร หาคำตอบ ไม่ได้ง่ายๆๆ

พนันก็แพ้เสียไปโดยไม่รู้ตัว มันเริ่มล้อมเข้ามาทั้งสิง่ที่คิดไม่ถึง และคิดไว้แล้ว

มันเป็นไปแบบนี้ทุกวัน ยังดีที่รายละเอียดไม่เหมือนเดิม แสดงสีเสียง มันก็เหมือนกันหมด

สิ่งที่ทำควาทมรู้สึก รับรู้ เวลามันสั้น ยกเว้นความทรางจำที่จะอยู่ไปนานแค่ใหนไม่มีใครรู้

ความผิดจะหายไปเมื้อ ไม่มีความทรงจำของใครเหลืออยู่ ความฝันมันชอบขัดแย้งกับอนาคต ที่นี้คนที่ไม่เหมือนคนอื่นมันถูกกับคำว่าผิด ยกเว้นคนอื่นจำนวนมากจะเริ่มคิดเหมือนกันถึงจะถูก ไม่มีเหงา ไม่มีผิดถูก ไม่มีอะไรคงทนทุกอย่างเป็นอดีต เช้าวันใหม่คือปัจจุบันพรุ้งนี้คืออนาคตไม่มีใครรู้ ไม่มีใครสนรอบข้างเปลื่อนไปแค่ใหนไม่สนใจรายละเอียด น.คนอื่นไม่เคยเปลื่อนเรากลับเป็นไปตามทางเพื่ออะไรอะไรเพื่อ ไม่มีคำตอบ

ความรู้สึกผิดยังไงก็ยังอยู่ถึงจะไม่มีใครรู้เราก็ยังรู้สึก มันจะหายไปได้ยังไง *-*

.